Szczyty trekkingowe w Pakistanie: 5 gór od Shatong do Pastore

Adventure Travel PRZEZ Chogori Adventure 14/11/2026

Szczyty trekkingowe w Pakistanie: 5 gór od Shatong do Pastore

Autor: Imtiyaz Ahmed Shigri, założyciel Chogori Adventure, Skardu · Zaktualizowano w listopadzie 2026

Pięć czołowych szczytów trekkingowych w Pakistanie, od najmniej do najbardziej wymagającego, to Shatong Peak (ok. 5250 m) w Deosai, Minglik Sar (ok. 6050 m) w dolinie Shimshal, Gondogoro Peak (5650 m) w dolinie Hushe, Khosar Gang (6046 m) nad doliną Shigar i Pastore Peak (6209 m) w pobliżu K2. Wszystkie te góry w Pakistanie leżą w regionie Gilgit-Baltistan, wchodzi się na nie latem i nie ma za nie opłaty za wejście na szczyt. Wśród nich są zarówno strome szczyty z piargu i śniegu, jak i poważne wspinaczki lodowcowe, dlatego dobór szczytu do własnego doświadczenia jest ważniejszy niż sama wysokość. Ten przewodnik opisuje każdy szczyt, jego rzeczywistą trudność, potrzebne umiejętności i sprzęt, najlepszy sezon oraz koszty.

Pięć gór w Pakistanie w skrócie

SzczytWysokośćRejonGłówna trudnośćNajlepsze miesiąceNasza wyprawa
1. Shatong Peakok. 5250 mDeosai, w pobliżu SkarduStrome piargi, śnieżny grzbiet szczytowy; bez lodowcalipiec–wrzesieńwkrótce
2. Minglik Sarok. 6050 mDolina Shimshal, górna część doliny HunzaDługi dojazd przez Shimshal Pass; lodowiec ze szczelinami w dniu wejścia na szczytlipiec–sierpieńwkrótce
3. Gondogoro Peak5650 mDolina Hushe, nad KhuspangLodowiec i stoki śnieżne, bliżej wierzchołka bardziej strome; w linie, bez lin poręczowychlipiec–sierpieńWyprawa wspinaczkowa na Gondogoro Peak, 23 dni
4. Khosar Gang6046 mDolina Shigar, w pobliżu SkarduStrome stoki, 90-metrowa ściana śnieżna na linach poręczowych, długi dzień szczytowylipiec–październikWyprawa na Khosar Gang, 12 dni
5. Pastore Peak6209 mLodowiec Godwin-Austen, w pobliżu K2Śnieg i lód przez całą drogę na lodowcu ze szczelinami; 10–12-godzinny dzień szczytowy bez obozu wysokiegolipiec–sierpieńWyprawa na Pastore Peak, 25 dni

Kolejność jest nasza: opiera się na tym, jak trudny zwykle wydaje się każdy szczyt sprawnemu trekkerowi podczas pierwszej wyprawy, a nie tylko na wysokości. Gondogoro Peak jest niższy niż Minglik Sar, ale jego dzień szczytowy zaczyna się w obozie na lodowcu na wysokości 4680 m, a bliżej wierzchołka jest bardziej stromo.

Czym jest szczyt trekkingowy w Pakistanie?

W Nepalu „szczyt trekkingowy” to oficjalna kategoria z własnym systemem pozwoleń. Pakistan nie ma takiej listy. Tutaj określenie to oznacza góry do około 6500 m, na które można wejść bez trudnej technicznie skały lub lodu, zwykle w ramach trekkingu, z małym zespołem przewodników wspinaczkowych i tragarzy.

To nie znaczy, że są to spacery. Każdy szczyt z tej listy poza Shatong wymaga poruszania się po lodowcu, raków i czekana, a większość także wspinaczki w linie po śniegu. Prawdziwa różnica w porównaniu ze szczytem „technicznym”, takim jak Laila Peak, polega na tym, że stoki są krótsze i mniej strome, a wspinaczki można się nauczyć na podstawowym kursie.

  • Brak opłaty za szczyt: w przypadku pięciu szczytów z tego przewodnika nie ma opłaty za wejście na szczyt; potrzebne jest zwykłe pozwolenie na trekking i opłaty parkowe, które załatwiamy my.
  • Przewodnicy wspinaczkowi: podczas naszych wypraw towarzyszą Państwu tragarze wysokogórscy, którzy są jednocześnie przewodnikami wspinaczkowymi, jeden na dwóch wspinaczy.
  • Sezon: głównie od lipca do września, gdy śnieg jest twardy, a wysokie przełęcze są otwarte.

1. Shatong Peak (ok. 5250 m), Deosai

Shatong Peak (zapisywany też jako Shatung) wznosi się nad Równiną Deosai, wysokim płaskowyżem między Skardu a Astore, chronionym jako Park Narodowy Deosai. Według relacji z wypraw szczyt ma od 5250 do 5275 m; podawane czasem „4500 m” to wysokość bazy. Jest to najmniej wymagający z pięciu szczytów i dobry pierwszy szczyt powyżej 5000 m w Baltistan.

Wspinaczka

Dojazd jest krótki: jazda ze Skardu na płaskowyż, a potem marsz przez łąki pełne dzikich kwiatów w lipcu do bazy na wysokości około 4500 m. Powyżej trasa wiedzie długim, stromym stokiem luźnego piargu, co jest najtrudniejszą częścią: jest to raczej męczące niż techniczne. Blisko wierzchołka trasa dochodzi do śnieżnego grzbietu prowadzącego na szczyt, z szerokimi widokami na płaskowyż i okoliczne szczyty.

  • Trudność: wysiłek duży, ale bez trudności technicznych; brak lodowca do przejścia. W zależności od śniegu na grzbiecie szczytowym na ostatnim odcinku mogą być potrzebne raki.
  • Dla kogo: sprawni trekkerzy, którzy byli na wysokości około 4000 m i chcą zdobyć pierwszy prawdziwy szczyt.
  • Sezon: od lipca do września, gdy droga przez Deosai jest otwarta.
  • Dobrze połączyć z: kilkoma dniami w Skardu i na Równinie Deosai, z jeziorem Sheosar i szansą na zobaczenie świstaków i niedźwiedzi brunatnych.

Organizujemy wejścia na Shatong Peak ze Skardu; strona tej wyprawy zostanie wkrótce dodana do naszej witryny. Tymczasem prosimy o kontakt w sprawie terminów i cen.

2. Minglik Sar (ok. 6050 m), Shimshal

Minglik Sar (także Mingli Sar lub Mingling Sar) wznosi się nad Shimshal Pamir, na południowym skraju gór Pamir, w najdalszej północnej części dystryktu Hunza. Ma około 6050 m i jest jednym z niewielu sześciotysięczników w Pakistanie, na które regularnie wchodzą sprawni trekkerzy z podstawową znajomością poruszania się po śniegu. Pierwsze udokumentowane wejście zwykle przypisuje się pakistańskiemu alpiniście Nazirowi Sabirowi w 1988 roku.

Dojazd

Sama droga to duża część przygody. Od Karakoram Highway w Passu droga prowadzi na wschód do wsi Shimshal (ok. 3113 m), najwyżej położonej miejscowości w dystrykcie Hunza. Stamtąd trekking biegnie wzdłuż rzeki Shimshal i przechodzi przez przełęcz Shimshal Pass (ok. 4700 m) na rozległe letnie pastwiska Shimshal Pamir, gdzie mieszkańcy wsi Shimshal wypasają jaki, owce i kozy. Jezioro Shimshal leży u stóp góry.

Wspinaczka

Bazę można rozbić wysoko na Pamirze, blisko góry, co skraca dzień szczytowy. Górna część trasy wiedzie lodowcem ze szczelinami, więc zespół idzie związany liną, w rakach. Stoki są w większości umiarkowane. W lipcu 2021 roku zespół lokalnych muzyków i wspinaczy z doliny Hunza ustanowił na jego stokach nawet rekord świata w najwyżej granym secie DJ-skim, na wysokości 5909 m.

  • Trudność: długi dojazd i wspinaczka lodowcowa; w dobrych warunkach letnich bez trudności technicznych, ale znacznie trudniej w głębokim śniegu. Przed czerwcem śnieg jest głęboki, a wejście to poważne przedsięwzięcie wysokogórskie.
  • Dla kogo: trekkerzy z doświadczeniem w używaniu raków i czekana, którzy chcą wejść na odległy sześciotysięcznik i głęboko poznać kulturę Shimshal.
  • Sezon: lipiec i sierpień.

Organizujemy wejścia na Minglik Sar przez Shimshal; strona tej wyprawy również zostanie wkrótce dodana.

Minglik Sar nad Shimshal Pamir

Minglik Sar nad letnimi pastwiskami Shimshal Pamir.

3. Gondogoro Peak (5650 m), dolina Hushe

Gondogoro Peak (także Gondoro lub Ghondogoro Peak) to szczyt nad Khuspang w górnej części doliny Hushe, po południowej stronie słynnej przełęczy Gondogoro La. Często wchodzi się na niego na zakończenie trekkingu do bazy pod K2, dzięki czemu u stóp góry stają Państwo już dobrze zaaklimatyzowani po dwóch tygodniach powyżej 4000 m.

Gondogoro Peak to nie Gondogoro La

Często się je ze sobą myli. Gondogoro La (5585 m) to wysoka przełęcz między lodowcem Baltoro a doliną Hushe, którą przechodzą trekkerzy na trasie K2 i Gondogoro La. Gondogoro Peak (5650 m) to osobny szczyt nad Khuspang (4680 m), po stronie Hushe względem przełęczy. Nasza wyprawa najpierw przechodzi przełęcz, a potem wchodzi na szczyt.

Wspinaczka

Gondogoro Peak nie jest trudny technicznie, ale to prawdziwa wspinaczka: marsz po lodowcu i stoki śnieżne, bliżej wierzchołka bardziej strome. Nie ma lin poręczowych; wspinają się Państwo związani liną razem z naszymi tragarzami wysokogórskimi, jeden na dwóch wspinaczy. Dzień szczytowy zwykle zaczyna się o północy, a do Khuspang wraca się tego samego dnia.

  • Trudność: umiarkowana wspinaczka śnieżna po lodowcu; potrzebne raki, czekan i uprząż.
  • Dla kogo: sprawni trekkerzy, którzy byli co najmniej na wysokości 4000 m i chcą dodać do trekkingu pod K2 prawdziwy szczyt.
  • Nasza wyprawa: Wyprawa wspinaczkowa na Gondogoro Peak, 23 dni z Islamabadu, od 4000 USD za osobę jako wyprawa prywatna, ze sprzętem wspinaczkowym i tragarzami wysokogórskimi w cenie. Za pozwolenie na szczyt pobiera się opłatę w wysokości opłaty trekkingowej, ponieważ szczyt leży poniżej 6500 m. Krótsza wspinaczka tylko z Hushe jest możliwa na życzenie.
Trekkerzy na przełęczy Gondogoro La

Przełęcz Gondogoro La (5585 m), obok Gondogoro Peak.

4. Khosar Gang (6046 m), Shigar

Khosar Gang, zapisywany na wielu mapach jako Koser Gunge, to najwyższa góra w dolinie Shigar i najpopularniejszy pierwszy sześciotysięcznik w Pakistanie. Jego oficjalna wysokość to 6400 m, ale pomiary GPS wykonane przez wspinaczy dają około 6046 m. Baza leży zaledwie kilka godzin marszu od wsi Sildi, około 45 km od Skardu, więc do góry dociera się szybko. W języku balti nazwa oznacza „Lodową Dynię”.

Trochę historii

Pierwszego wejścia dokonali w 1899 roku Fanny Bullock Workman i William Hunter Workman. Oszacowali wysokość na 21 000 stóp, co wówczas podano jako rekord wysokości kobiety. Dziś na Khosar Gang wchodzi co roku ponad 20 wypraw, wiele z nich to zespoły pakistańskie, a odsetek udanych wejść przekracza 90%.

Wspinaczka

  • Obóz bazowy na wysokości około 3800 m, na letnim pastwisku naszej własnej społeczności w Sildi.
  • Obóz 1 na wysokości około 4800 m i Obóz 2 na wysokości około 5200 m, na śniegu.
  • Dzień szczytowy: 5 do 6 godzin z obozu 2, ze stromą ścianą śnieżną o wysokości około 90 m pokonywaną po linach poręczowych, a potem stoki śnieżne na szczyt.

To dobry pierwszy sześciotysięcznik, ale niełatwy: strome stoki, odcinek na linach poręczowych i długi dzień szczytowy. Powinni Państwo mieć za sobą trekking co najmniej do 4000 m i być sprawni na długie, strome dni. Przed przyjazdem warto nauczyć się obsługi przyrządu zaciskowego (jumara) na linie poręczowej.

Nasze wyprawy: Wyprawa na Khosar Gang, 12 dni z Islamabadu, wyjazdy w ustalonych terminach od lipca do października, 2100 USD za osobę, ze sprzętem wspinaczkowym, linami i tragarzami wysokogórskimi w cenie (jeden na dwóch wspinaczy). Można ją też połączyć z trekkingiem pod K2 w naszej ofercie: Wyprawa na K2 Base Camp i Khosar Gang, 27 dni, 4000 USD za osobę.

5. Pastore Peak (6209 m), w pobliżu K2

Pastore Peak wznosi się po zachodniej stronie lodowca Godwin-Austen, naprzeciw Broad Peak, kilka godzin od bazy pod K2. Pomiary dają od 6206 do 6210 m. Ponieważ wchodzi się na niego w trakcie trekkingu do bazy pod K2 i nie ma tam trudnej skały, wielu nazywa go szczytem trekkingowym; włoski badacz Ardito Desio opisał go jako trasę trekkingową już w 1956 roku, a wyprawy na K2 często używają go do aklimatyzacji. Ale Pastore to najtrudniejszy szczyt na tej liście i traktujemy go jako wyprawę wysokogórską, a nie pierwszą wspinaczkę.

Dlaczego Pastore jest trudniejszy, niż się wydaje

  • Śnieg i lód przez całą drogę. Od bazy (około 4800 m) trasa prowadzi lodowcem ze szczelinami i stokami śnieżnymi na szczyt. Wspinacze wiążą się liną na lodowcu od samego początku i przez cały dzień używają raków i czekanów.
  • Szczeliny. Lodowiec jest poprzecinany szczelinami, które często ukrywa świeży śnieg. Trzeba umieć poruszać się w linie i pomagać przy akcji ratunkowej ze szczeliny.
  • Bardzo długi dzień szczytowy. Bez obozu wysokiego dzień szczytowy z bazy trwa od 10 do 12 godzin. Większość zespołów zakłada jeden obóz wysoki na wysokości około 5200 m, aby go skrócić, co oznacza wnoszenie namiotów i jedzenia po lodowcu.
  • O wszystkim decydują warunki śniegowe. Głęboki lub niestabilny śnieg może zatrzymać wspinaczkę nawet przy dobrej pogodzie. Zimą jest to poważna wspinaczka nawet dla doświadczonych alpinistów.
  • Odludzie. Do końca drogi w Askoli jest około dziesięciu dni marszu. Pomoc jest daleko, a droga powrotna wiedzie przez Gondogoro La lub z powrotem w dół lodowca Baltoro.
  • Wspinają się Państwo jako własny zespół. W naszej wyprawie usługi w bazie są wliczone, ale nic powyżej bazy: własny sprzęt wspinaczkowy, namiot do obozu wysokiego, liny i górską żywność przywożą Państwo ze sobą i wspinają się bez przewodnika wspinaczkowego.

Dla kogo: doświadczeni alpiniści, którzy wcześniej wchodzili powyżej 6000 m i potrafią wspinać się jako własny zespół po lodowcu w rakach, z czekanem i liną. Jeśli to jeszcze nie Państwo, proszę najpierw wejść na Khosar Gang lub Gondogoro Peak.

Nasza wyprawa: Wyprawa na Pastore Peak, 25 dni z Islamabadu: trekking do bazy pod K2, trzy dni na wspinaczkę i powrót przez Gondogoro La. Wyjazdy w ustalonych terminach 20 lipca i 5 sierpnia, wyprawy prywatne od czerwca do października, od 4000 USD za osobę za nasze usługi w bazie. Nie ma opłaty szczytowej, ponieważ Pastore Peak leży poniżej 6500 m.

Jak wygląda atak szczytowy

Każda góra jest inna, ale ostatnie dni wspinaczki na szczyt trekkingowy zwykle przebiegają według tego samego schematu:

  • Przybycie do bazy i dzień odpoczynku lub aklimatyzacji, ze sprawdzeniem raków, uprzęży i butów.
  • Ćwiczenie umiejętności w pobliżu obozu: chodzenie w rakach, używanie czekana i poruszanie się w linie z przewodnikami wspinaczkowymi.
  • Przejście do obozu wysokiego (tam, gdzie jest), z wczesnym snem.
  • Dzień szczytowy: start między północą a 3 w nocy, gdy śnieg jest zmarznięty na twardo; szczyt rano; i zejście, zanim słońce rozmiękczy śnieg.
  • Dni zapasowe na wypadek złej pogody, aby jeden burzowy dzień nie zakończył wspinaczki.

Nasze podejście w górach

Podczas wszystkich naszych wspinaczek o wyniku decydują pogoda, warunki śniegowe i Państwa kondycja. Nasi przewodnicy wspinaczkowi ustalają godzinę zawrócenia przed dniem szczytowym, a decyzja o zawróceniu zapada w górach, w drodze konsensusu między wspinaczami a naszym zespołem. Planujemy dni zapasowe w każdej wspinaczce, mamy apteczkę, a nasi przewodnicy są przeszkoleni w udzielaniu pierwszej pomocy. Naszym celem jest, aby wrócili Państwo do domu po dobrej wspinaczce, niezależnie od tego, czy tego dnia udało się wejść na szczyt.

Łączenie szczytu trekkingowego z innymi wyprawami

Ponieważ do wszystkich pięciu szczytów dociera się ze Skardu lub Karakoram Highway, łatwo połączyć je ze zwiedzaniem. Po Shatong lub Khosar Gang warto spędzić kilka dni w okolicach Skardu: fort Shigar, jeziora Kachura i Khaplu. Po Minglik Sar są Państwo już w górnej części doliny Hunza, blisko Passu, jeziora Attabad i Karimabad. Gondogoro Peak i Pastore kończą się w dolinie Hushe, krótki przejazd od pałacu Khaplu.

Jak wybrać swój pierwszy szczyt trekkingowy

Państwa doświadczenieSzczyt na początek
Trekkingi do około 4000 m, jeszcze bez umiejętności poruszania się po śnieguShatong Peak
Trekkingi powyżej 4000 m i trochę praktyki w rakachGondogoro Peak (z trekkingiem pod K2) lub Minglik Sar
Podstawowy kurs alpinistyczny, swobodnie na śnieguKhosar Gang, klasyczny pierwszy sześciotysięcznik
Wcześniej powyżej 6000 m, umiejętność wspinania się jako własny zespół po lodowcuPastore Peak
Gotowość na stromy lód i wspinaczkę technicznąLaila Peak, a potem Spantik (7027 m)

Jeśli mają Państwo mało czasu, Khosar Gang i Shatong leżą najbliżej Skardu. Jeśli chcą Państwo zrobić także trekking do bazy pod K2, Gondogoro Peak lub połączenie z Khosar Gang najlepiej wykorzysta aklimatyzację. Jeśli ważne są odludzie i silne przeżycia kulturowe, warto wybrać Minglik Sar.

Potrzebne umiejętności

  • Chodzenie w rakach po płaskim i nachylonym śniegu i lodzie.
  • Używanie czekana, w tym zatrzymanie upadku (samoasekuracja), jeśli poślizgną się Państwo na stoku śnieżnym.
  • Poruszanie się w linie po lodowcu: wiązanie się, utrzymywanie napiętej liny i postępowanie, gdy ktoś wpadnie do szczeliny.
  • Liny poręczowe: wspinaczka z przyrządem zaciskowym (jumarem) i zjazd na linie, na Khosar Gang.
  • Świadomość wysokości: rozpoznawanie objawów choroby wysokościowej u siebie i innych.

Podstawowy kurs alpinistyczny lub zimowy przed wyjazdem to najlepsze przygotowanie. W górach nasi przewodnicy wspinaczkowi sprawdzą Państwa technikę przed dniem szczytowym.

Lista sprzętu

ElementUwagi
Buty wysokogórskieSztywne, ocieplane buty, do których pasują raki; buty podwójne na Pastore
Raki i czekanW cenie naszych wypraw na Khosar Gang i Gondogoro Peak; na Pastore własne
Uprząż, kask, karabinki, przyrząd zaciskowyW cenie na Khosar Gang i Gondogoro Peak
Kurtka puchowa i ciepłe warstwyNoce przed wejściem na szczyt mogą być znacznie poniżej zera, nawet w lipcu
Okulary lodowcowe i krem z filtremSłońce na śniegu na wysokości 5000–6000 m jest bardzo silne
CzołówkaDni szczytowe zwykle zaczynają się w nocy
ŚpiwórNa około −15 °C w obozach wysokich

Kondycja i aklimatyzacja

Kondycja jest najważniejszym czynnikiem. Dni szczytowe zaczynają się w nocy i trwają od 6 do 12 godzin na wysokości, po dniach trekkingu z plecakiem. Należy trenować co najmniej trzy miesiące: długie wędrówki po górach z obciążonym plecakiem, wchodzenie po schodach i równomierny trening wytrzymałościowy, na przykład bieganie lub jazda na rowerze. Warto dojść do dni z 1000 m podejścia.

Aklimatyzacja jest wpisana w nasze wyprawy: dni odpoczynku w Skardu, powolne podejście i dni zapasowe w górach. Na wyprawach na Gondogoro Peak i Pastore wspinają się Państwo po dwóch tygodniach trekkingu pod K2, co jest najlepszą możliwą aklimatyzacją. Na Khosar Gang i Shatong dojście jest krótkie, więc warto przyjechać ze świeżym doświadczeniem wysokościowym.

Najlepszy sezon

Od lipca do września to główny sezon wspinaczkowy na wszystkie pięć szczytów, przy czym lipiec i sierpień są zwykle najpewniejsze. Wcześniej w roku śnieg jest głęboki i miękki, co znacznie utrudnia Minglik Sar i Pastore, a droga przez Deosai i Shimshal Pass nie są jeszcze otwarte. Khosar Gang jest czynny do października. Zimowe wejścia na każdy z tych szczytów to poważny alpinizm.

Pozwolenia, opłaty za szczyt i koszty

Za żaden z pięciu szczytów z tego przewodnika nie ma opłaty szczytowej. Potrzebne jest pozwolenie na trekking, a w Deosai i Central Karakoram National Park obowiązują opłaty parkowe; załatwiamy jedno i drugie w ramach naszych wypraw. Potrzebna jest też wiza Mountaineering & Trekking (kategoria trekkingowa, ponieważ wszystkie pięć szczytów leży poniżej 6500 m; zob. nasz przewodnik po wizie do Pakistanu), o którą można ubiegać się online na stronie visa.nadra.gov.pk.

WyprawaDniCena za osobęW cenie
Wyprawa na Khosar Gang122100 USD (wyjazd w ustalonym terminie)Sprzęt wspinaczkowy, liny, tragarze wysokogórscy
Wyprawa na K2 Base Camp i Khosar Gang274000 USDTrekking pod K2, sprzęt wspinaczkowy, tragarze wysokogórscy
Wyprawa wspinaczkowa na Gondogoro Peak23od 4000 USD (wyprawa prywatna)Trekking pod K2, sprzęt wspinaczkowy, tragarze wysokogórscy
Wyprawa na Pastore Peak25od 4000 USDTylko usługi w bazie
Shatong Peak i Minglik Sar—na życzenieStrony wypraw wkrótce

Wszystkie ceny podano w dolarach amerykańskich (USD) lub w równowartości w rupiach pakistańskich (PKR) w dniu płatności. Wszystkie nasze wyjazdy wspinaczkowe na szczyty od 6000 do 7000 m opisujemy tutaj: Szczyty 6000 m w Pakistanie.

Po pierwszym szczycie trekkingowym

Szczyt trekkingowy to często pierwszy krok na dłuższej drodze. Wielu wspinaczy przechodzi potem na Laila Peak (6096 m), stromy, techniczny szczyt śnieżno-lodowy w dolinie Hushe; zobacz naszą ofertę: Wyprawa na Laila Peak. Kolejnym krokiem jest zwykle Spantik (7027 m), najprostszy siedmiotysięcznik w górach Karakoram; zobacz naszą ofertę: Wyprawa na Spantik. Potem część wspinaczy celuje w ośmiotysięcznik; nasz przewodnik Szczyty 8000 m według trudności porównuje dostępne opcje.

Odpowiedzialne wspinanie

Wszystkie pięć szczytów wznosi się nad wioskami i letnimi pastwiskami, od których zależą mieszkańcy. Podczas naszych wypraw zatrudniamy lokalnych pracowników z dolin Shigar, Hushe i innych, a wszystkie odpady zabieramy z bazy. Prosimy, aby Państwo robili tak samo: wynosić wszystko, co się wnosi, korzystać z toalet w obozach i pytać o zgodę przed fotografowaniem ludzi.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są najlepsze szczyty trekkingowe w Pakistanie?

Od najmniej do najbardziej wymagającego nasza piątka to Shatong Peak (ok. 5250 m) w Deosai, Minglik Sar (ok. 6050 m) w Shimshal, Gondogoro Peak (5650 m) w dolinie Hushe, Khosar Gang (6046 m) nad doliną Shigar i Pastore Peak (6209 m) w pobliżu K2.

Który szczyt trekkingowy w Pakistanie jest najmniej wymagający?

Z pięciu najmniej wymagający jest Shatong Peak w Deosai: strome podejście po piargu na śnieżny grzbiet szczytowy, blisko Skardu, bez lodowca do przejścia. To dobry pierwszy szczyt powyżej 5000 m.

Czy potrzebuję doświadczenia wspinaczkowego, żeby wejść na szczyt trekkingowy?

Na Shatong potrzebna jest dobra kondycja i doświadczenie w trekkingu na wysokości. Na Minglik Sar, Gondogoro Peak i Khosar Gang trzeba umieć chodzić w rakach i używać czekana; pomaga podstawowy kurs alpinistyczny. Pastore Peak jest tylko dla doświadczonych alpinistów.

Czy za szczyty trekkingowe w Pakistanie płaci się opłatę za wejście?

Nie. Za te pięć szczytów nie ma opłaty za wejście na szczyt. Nadal potrzebne jest zwykłe pozwolenie na trekking i opłaty za parki narodowe tam, gdzie obowiązują; załatwiamy je w ramach naszych wypraw.

Kiedy najlepiej wchodzić na szczyty trekkingowe w Pakistanie?

Od lipca do września na większość szczytów, gdy śnieg jest twardy, a przełęcze otwarte. Khosar Gang jest czynny od lipca do października. Wcześniej w roku śnieg jest głęboki, a wspinaczki znacznie trudniejsze.

Który szczyt trekkingowy jest najlepszy na pierwszy sześciotysięcznik?

Khosar Gang (6046 m) to najpopularniejszy pierwszy sześciotysięcznik w Pakistanie: leży blisko Skardu, ma krótki dojazd i wysoki odsetek udanych wejść. Minglik Sar (ok. 6050 m) to cichsza alternatywa w odległej dolinie.

Czy Pastore Peak to szczyt trekkingowy?

Wielu tak go nazywa, ponieważ wchodzi się na niego z bazy pod K2 i nie ma tam trudnej skały. W praktyce to poważna wspinaczka śnieżno-lodowa na lodowcu ze szczelinami, z dniem szczytowym trwającym od 10 do 12 godzin bez obozu wysokiego. Organizujemy ją wyłącznie dla doświadczonych alpinistów.

Ile trwa wejście na Khosar Gang?

Nasza wyprawa na Khosar Gang trwa 12 dni z Islamabadu do Islamabadu, z dniami od 4 do 9 w górach, wliczając dni zapasowe na pogodę.

Czy Gondogoro Peak to to samo co Gondogoro La?

Nie. Gondogoro La (5585 m) to przełęcz między lodowcem Baltoro a doliną Hushe; Gondogoro Peak (5650 m) to szczyt nad Khuspang po stronie Hushe względem przełęczy.

Jakiego sprzętu potrzebuję na szczyt trekkingowy?

Butów wysokogórskich, do których pasują raki, raków, czekana, uprzęży, kasku i ciepłych warstw, w tym kurtki puchowej, a także okularów lodowcowych. Na naszych wyprawach na Khosar Gang i Gondogoro Peak sprzęt wspinaczkowy jest w cenie; na Pastore przywozi się własny.

Jaką kondycją muszę się wykazać?

Bardzo dobrą. Dni szczytowe zaczynają się w nocy i trwają od 6 do 12 godzin na wysokości, po dniach trekkingu. Należy trenować kilka miesięcy, robiąc długie wędrówki z plecakiem, i dojść do 1000 m podejścia w ciągu dnia.

Czy mogę wejść na szczyt trekkingowy w połączeniu z trekkingiem do bazy pod K2?

Tak. Nasza wyprawa wspinaczkowa na Gondogoro Peak dodaje Gondogoro Peak do trekkingu do bazy pod K2 i Gondogoro La, a nasza wyprawa na K2 Base Camp i Khosar Gang dodaje Khosar Gang po trekkingu.

Co po szczycie trekkingowym?

Techniczne sześciotysięczniki, takie jak Laila Peak (6096 m), a potem Spantik (7027 m), zwykły pierwszy siedmiotysięcznik w górach Karakoram. Potem część wspinaczy przechodzi na ośmiotysięcznik.

Ile dni potrzebuję na szczyt trekkingowy?

Z Islamabadu należy liczyć około 12 dni na Khosar Gang, który leży blisko Skardu, i około 23–25 dni na Gondogoro Peak lub Pastore Peak, na które wchodzi się po trekkingu do bazy pod K2. Shatong to najkrótsza wspinaczka, ze Skardu; Minglik Sar wymaga dodatkowych dni na dojście przez Shimshal.

Czy początkujący mogą wejść na Khosar Gang?

Tak, jeśli „początkujący” oznacza sprawnego trekkera, który był na wysokości około 4000 m i nauczył się podstaw poruszania się po śniegu. Nie potrzeba wcześniejszych szczytów, ale trzeba umieć chodzić w rakach i pokonać krótką linę poręczową z przyrządem zaciskowym.

Który szczyt trekkingowy ma najlepsze widoki?

Gondogoro Peak i Pastore Peak, ponieważ leżą w sercu gór Karakoram, blisko K2, Broad Peak i szczytów Gasherbrum. Z Khosar Gang widać dolinę Shigar i wysokie szczyty Karakoram, a z Minglik Sar Pamir i lodowce Shimshal.

Czy dojdę na szczyt?

Nie sprzedajemy szczytu. O wyniku decydują pogoda, śnieg i Państwa kondycja, a decyzja o zawróceniu zapada w górach.

O autorze

Imtiyaz Ahmed Shigri założył firmę Chogori Adventure w Skardu w 2015 roku. Nasi przewodnicy są miejscowi, mają państwowe licencje i mówią po angielsku, a większość z nich przeszła szkolenie z pierwszej pomocy. Posiadamy licencję Department of Tourist Services (nr licencji 2494) oraz departamentu turystyki regionu Gilgit-Baltistan (licencja DTS-GB-055) i jesteśmy członkiem Pakistan Association of Tour Operators, mamy biura w Skardu i Islamabadzie.

Ocena 4,9 na 5 na podstawie 47 opinii w Google (listopad 2026). Przeczytaj nasze opinie w Google

Udostępnij

Related Tours

Latest Blogs

Kategorie