Gilgit-Baltistan – przewodnik: atrakcje, najlepsza pora, ile dni i jak dojechać
Autor: Imtiyaz Ahmed Shigri, założyciel Chogori Adventure, Skardu · Aktualizacja: listopad 2026
Gilgit-Baltistan to górski region na dalekiej północy Pakistanu, przy granicy z Chinami, gdzie leżą K2, Nanga Parbat, dolina Hunza, Skardu i Karakoram Highway. Najlepsze miesiące na wyjazd to kwiecień–październik, na pierwszą wizytę potrzeba od 7 do 12 dni, a dotrzeć można godzinnym lotem z Islamabadu do Gilgit lub Skardu (jeśli pozwoli pogoda) albo w dwa długie dni drogą lądową. Ten przewodnik opisuje każdy region, pogodę miesiąc po miesiącu, przykładowe plany, dojazd i praktyczne wskazówki. Jeśli wolą Państwo podróżować z lokalnym zespołem, mogą Państwo porównać nasze wyjazdy do Gilgit-Baltistan.

Wieczorne światło nad doliną Hunza, jednym z najlepiej znanych zakątków Gilgit-Baltistan.
Od 2015 roku organizujemy wyprawy po tych dolinach, z naszej bazy w Skardu. Większość gości przyjeżdża, znając dwie nazwy: Hunza i Skardu. Region jest znacznie większy. Są w nim ciche boczne doliny, wysokie płaskowyże, stare forty, buddyjskie petroglify i jedne z najdłuższych lodowców poza obszarami polarnymi. Celem tego przewodnika jest pokazanie, jak te elementy do siebie pasują, by mogli Państwo wybrać, gdzie spędzić dni.
Gilgit-Baltistan w pigułce
Gilgit-Baltistan zajmuje 72 496 km² wysokich gór, mieszka tu około 1,7 mln ludzi, a stolicą jest Gilgit. Do 2009 roku obszar nazywano Northern Areas (Obszary Północne), dlatego wiele osób nadal mówi „północne obszary Pakistanu”. Oto podstawowe fakty w jednej tabeli.
| Pozycja | Szczegóły |
|---|---|
| Gdzie leży | Daleka północ Pakistanu. Gilgit-Baltistan graniczy z chińskim Xinjiangiem, afgańskim Korytarzem Wachańskim, Khyber Pakhtunkhwa i Azad Dżammu i Kaszmirem, a na południowym wschodzie biegnie Linia Kontroli. |
| Powierzchnia | 72 496 km² (wydział planowania Gilgit-Baltistan, 2025) |
| Ludność | 1 709 049 według spisu z 2023 roku |
| Stolica | Gilgit (największe miasto); inne ważne miasta to Skardu i Chilas |
| Podział administracyjny | 3 dywizje (Gilgit, Baltistan i Diamer-Astore); statystyki urzędowe wymieniają 10 dystryktów: Gilgit, Hunza, Nagar, Ghizer, Skardu, Shigar, Kharmang, Ghanche, Diamer i Astore |
| Góry | Miejsce, gdzie spotykają się Karakorum, Himalaje i Hindukusz; pięć z 14 szczytów świata powyżej 8000 m, w tym K2 (8611 m) i Nanga Parbat (8126 m) |
| Główne języki | Balti, shina i burushaski; także wakhi i khowar. Urdu rozumieją wszędzie, a angielski jest używany w szkołach i urzędach. |
| Lotniska | Gilgit i Skardu, z lotami z Islamabadu (jeśli pozwoli pogoda) |
| Główna droga | Karakoram Highway (N-35), z czego 516 km biegnie przez Gilgit-Baltistan |
| Najlepsze miesiące | Od kwietnia do października; kwiecień na kwitnące drzewa, od czerwca do września na wysokie partie, październik na jesienne barwy |
| Typowy pobyt | 7 do 12 dni; 5 dni wystarczy na Skardu z dojazdem samolotem |
| Pieniądze | Rupia pakistańska (PKR). Warto mieć przy sobie gotówkę; karty nie są powszechnie akceptowane. |
| Odwiedzający w 2025 roku | 893 323, z czego 32 515 z zagranicy (wydział turystyki Gilgit-Baltistan) |
Dwa lotniska Gilgit-Baltistan to Gilgit i Skardu, każde około godziny lotu z Islamabadu. Gilgit-Baltistan jest bardzo suchy w dolinach i bardzo wysoki w górach. Ponad 81% jego powierzchni to lodowce i góry, a kilkadziesiąt szczytów wznosi się powyżej 7000 m. Miasta i wsie leżą wzdłuż rzek, głównie na wysokości od około 1500 m (Gilgit) do 3000 m. Dlatego krajobraz zmienia się tak szybko: zielone pola i sady moreli na dnie doliny, naga skała wyżej i lód na szczytach.
Regiony Gilgit-Baltistan
Gilgit-Baltistan warto traktować jako sześć regionów turystycznych: Gilgit, Hunza i Nagar, Górna Hunza aż do Khunjerab, Skardu i Baltistan, Astore i Diamer (z Deosai i Fairy Meadows) oraz Ghizer. Każdy ma inny charakter, a większość pierwszych wizyt łączy dwa lub trzy z nich.
| Region | Główne miejscowości | Z czego znany | Najlepszy dla |
|---|---|---|---|
| Gilgit i okolice | Gilgit, Jaglot, Naltar | Stolica, Budda z Kargah, jeziora Naltar, miejsce spotkania trzech pasm górskich | Postój, krótkie wycieczki jednodniowe, podróżni przyjeżdżający drogą lub samolotem |
| Hunza i Nagar | Karimabad, Aliabad, Nagar, Hopar | Forty Baltit i Altit, jezioro Attabad, widoki na Rakaposhi, sady | Osoby odwiedzające region po raz pierwszy, rodziny, wiosenne kwitnienie i jesienne barwy |
| Górna Hunza (Gojal) i Khunjerab | Gulmit, Passu, Sost | Passu Cones, most Hussaini, przełęcz Khunjerab na granicy z Chinami | Widoki z drogi, lodowce, najwyższy punkt Karakoram Highway |
| Skardu i Baltistan | Skardu, Shigar, Khaplu, Hushe | Jeziora Kachura, fort Shigar, zimna pustynia Sarfaranga, pałac w Khaplu, brama do K2 | Krótkie wizyty z dojazdem samolotem, kultura, trekkerzy i wspinacze |
| Astore i Diamer | Astore, Chilas, Tato | Park Narodowy Deosai, łąki Rama, Fairy Meadows i Nanga Parbat | Lato, przyroda, krótkie trekkingi |
| Ghizer | Gahkuch, Gupis, Phander | Jeziora Phander i Khalti, przełęcz Shandur i jej festiwal polo | Ciche doliny, dłuższe podróże drogą, trasa do Chitral |
Pod względem administracyjnym Hunza, Nagar, Gilgit i Ghizer tworzą dywizję Gilgit; Skardu, Shigar, Kharmang i Ghanche (Khaplu i Hushe) tworzą dywizję Baltistan; a Diamer i Astore tworzą dywizję Diamer-Astore. W podróży ważniejsze od linii na mapie są drogi. Karakoram Highway biegnie na północ od Chilas do Gilgit, Hunzy i Khunjerab. Droga S-1 odchodzi od magistrali w pobliżu Jaglot i prowadzi wzdłuż Indusu do Skardu. Latem przez Deosai, między Skardu a Astore, prowadzi droga dla jeepów.

Karakoram Highway między Gilgit a Hunzą, główna droga przez Gilgit-Baltistan.
Najlepsze miejsca w Gilgit-Baltistan, region po regionie
Miejsca, które większość odwiedzających kocha najbardziej, to Karimabad i fort Baltit w Hunzie, jezioro Attabad, Passu Cones, przełęcz Khunjerab, jeziora Kachura i Shigar koło Skardu, Park Narodowy Deosai oraz Fairy Meadows pod Nanga Parbat. Poniżej najważniejsze atrakcje każdego regionu w kilku zdaniach, z odnośnikami do naszych dłuższych przewodników tam, gdzie opisujemy dane miejsce dogłębnie.
Miasto Gilgit i okolice: Budda z Kargah, dolina Naltar i skrzyżowanie trzech pasm
Gilgit to stolica i główny węzeł komunikacyjny regionu, na wysokości około 1500 m. Większość osób traktuje go jako nocleg w drodze, ale warto poświęcić mu pół dnia. Budda z Kargah, stojąca postać Buddy o wysokości około 15 m wyrzeźbiona w skale, znajduje się około 10 km od miasta i uważa się, że pochodzi z VII wieku. Co roku w listopadzie w Gilgit odbywa się turniej polo, wchodzący w skład obchodów 1 listopada, dnia, w którym w 1947 roku Gilgit ogłosił wyzwolenie spod administracji Dogra.
Dolina Naltar leży około 45 km od Gilgit, w około dwie godziny jeepem, bo ostatni odcinek jest trudny. Znana jest z jezior Naltar, wśród nich kolorowego jeziora Satrangi. Na Karakoram Highway, około 50 km na południe od Gilgit, w pobliżu Jaglot, rzeka Gilgit wpada do Indusu w miejscu, gdzie spotykają się Karakorum, Himalaje i Hindukusz. Punkt widokowy przy drodze oznacza to miejsce.
Hunza i Nagar: Karimabad, forty, jezioro Attabad i Rakaposhi
Hunza to jedna z najczęściej odwiedzanych dolin Gilgit-Baltistan, około 100 km na północ od Gilgit (2 do 3 godzin drogi). Karimabad, główne miasto na wysokości około 2450 m, leży poniżej fortu Baltit, którego części liczą kilka wieków; do 1945 roku był siedzibą Mirów Hunzy, a dziś jest muzeum. Fort Altit, kilka minut jazdy dalej, ma wieżę uważaną za mającą około 1100 lat, najstarszy zabytek w regionie. Punkt widokowy Eagle's Nest w Duikar (2800 m) daje widok o wschodzie słońca na Rakaposhi (7788 m) i szczyty wokół Hunzy.

Fort Baltit nad Karimabadem, dawna siedziba Mirów Hunzy.
Jezioro Attabad powstało 4 stycznia 2010 roku, gdy osuwisko zablokowało rzekę Hunza. Dziś jest to turkusowe jezioro mniej niż godzinę drogi od Karimabadu. Po drugiej stronie rzeki dolina Nagar prowadzi do Hopar i jego lodowca, a punkt widokowy Rakaposhi przy drodze daje z bliska widok na tę górę. Pełną listę atrakcji znajdą Państwo w artykule 15 najlepszych miejsc w Hunzie, a o tym, gdzie leży Hunza, jaka tam pogoda i jak zaplanować dni, przeczytają Państwo w naszym przewodniku po dolinie Hunza.

Jezioro Attabad w Hunzie, powstałe w wyniku osuwiska w 2010 roku.
Górna Hunza (Gojal) i przełęcz Khunjerab
Na północ od jeziora Attabad dolina otwiera się na Gojal, czyli Górną Hunzę, gdzie większość ludzi mówi w języku wakhi. Gulmit i Passu to małe wsie z sadami, lodowcami i długimi spacerami. Passu Cones (Tupopdan, 6106 m) to postrzępione szczyty, które widać na tak wielu zdjęciach północnego Pakistanu, a wiszący most Hussaini nad rzeką Hunza to dobrze znane, chwiejne przejście. Lodowiec Batura, długi na 56 km, leży w pobliżu Passu.
Karakoram Highway wspina się dalej przez Sost na przełęcz Khunjerab (4693 m) na granicy z Chinami, około 173 km od Karimabadu, mniej więcej cztery godziny w jedną stronę. Droga prowadzi przez Park Narodowy Khunjerab, gdzie obowiązuje zezwolenie parkowe. Przełęcz odwiedza się głównie od maja do października; zimą śnieg może zamknąć drogę na wiele dni. Na tej wysokości powietrze jest rzadkie, więc idź powoli i nie zostawaj zbyt długo, jeśli poczujesz ból głowy.
Skardu i Baltistan: jeziora Kachura, Shigar, Khaplu i zimna pustynia
Skardu (2230 m) to główne miasto Baltistanu i punkt wyjścia na K2 oraz większość dużych trekkingów w Karakorum. Leży w szerokiej dolinie nad Indusem, otoczone wysokimi szczytami. Dwa jeziora Kachura, Upper Kachura i Lower Kachura (zwane też Shangrila), leżą krótki odcinek jazdy od miasta i najpiękniejsze są wiosną i jesienią. Jezioro Satpara leży tuż na południe od Skardu przy drodze na Deosai, a Manthal Buddha Rock, płaskorzeźba prawdopodobnie z VIII wieku, to niewielki objazd z tej samej drogi.

Jezioro Kachura koło Skardu jesienią.
Shigar, około 28 km od Skardu, ma siedemnastowieczny fort znany jako Fong Khar, „pałac na skale”, zbudowany przez radżów Amacha. Po drodze mija się zimną pustynię Sarfaranga, białe wydmy na wysokości ponad 2000 m z ośnieżonymi szczytami w tle. Khaplu, około 2,5 do 3 godzin na wschód w dystrykcie Ghanche, ma pałac z połowy XIX wieku, odnowiony w latach 2005–2011, oraz meczet Chaqchan, datowany na 1370 rok. Na południowy wschód od Skardu, w Kharmang, wodospad Manthokha spada przez zieloną boczną dolinę. Nasz przewodnik po najlepszych miejscach w Skardu opisuje 19 atrakcji, z odległościami i planem na 3 dni.

Zimna pustynia Sarfaranga przy drodze ze Skardu do Shigar.
Park Narodowy Deosai
Deosai to wysoki płaskowyż o średniej wysokości około 4100 m, między Skardu a Astore. Park narodowy obejmuje 843 km² falistych łąk, strumieni i dzikich kwiatów. Jego balti nazwa oznacza „letnie miejsce” i rzeczywiście jest to cel letni: droga jest otwarta tylko w ciepłych miesiącach, a kwiaty są najpiękniejsze w lipcu i sierpniu. Ze Skardu to około 2 do 3 godzin jeepem do obozowiska Bara Pani. Na zachodnim końcu jezioro Sheosar (4140 m) w spokojny dzień odbija szczyty.
Wizyta na Deosai to duży skok wysokości w stosunku do Skardu. Nawet w sierpniu należy ubrać się na zimny wiatr, zabrać wodę i przekąski i zejść w dół tego samego dnia, chyba że nocują Państwo z zespołem pod namiotem. Jak we wszystkich parkach narodowych regionu, odwiedzający potrzebują zezwolenia Departamentu Dzikiej Przyrody (Wildlife Department).

Jezioro Sheosar (4140 m) na zachodnim krańcu równin Deosai.
Astore, Nanga Parbat i Fairy Meadows
Fairy Meadows (3300 m) to leśna łąka zwrócona ku północnej stronie Nanga Parbat (8126 m), dziewiątej co do wysokości góry na Ziemi. Dociera się tam od mostu Raikot na Karakoram Highway, około 2 godziny na południe od Gilgit: droga dla jeepów wspina się do Tato, a ostatni odcinek idzie się pieszo. Wiele osób zostaje jedną lub dwie noce i idzie dalej do Beyal i na punkt widokowy Nanga Parbat. Nasz trekking do Fairy Meadows to klasyczny sposób, by ją zobaczyć.

Zachód słońca nad Nanga Parbat z Fairy Meadows.
Dolina Astore to spokojniejsza strona Nanga Parbat. Miasto Astore (około 2450 m) leży około 3 godziny od Gilgit. Powyżej są łąki Rama (3200 m) i jezioro Rama (około 3470 m), pod szczytem. Dalej w górę doliny leżą wsie zwrócone ku stronie Rupal góry Nanga Parbat oraz droga wspinająca się na Deosai od zachodu. Jeśli chcą Państwo zobaczyć obie strony góry, nasz trekking wokół Nanga Parbat z obu stron obejmuje strony Raikot i Rupal.
Ghizer: Phander, Gupis i przełęcz Shandur
Ghizer leży na zachód od Gilgit wzdłuż drogi do Chitral. Jest spokojniejszy niż Hunza, z polami wiosek wzdłuż rzeki i jeziorami takimi jak Khalti i Phander. Wieś i jezioro Phander (2900 m) leżą około 5 do 6 godzin od Gilgit. Droga prowadzi dalej przez przełęcz Shandur (3720 m), gdzie festiwal polo Shandur rozgrywa się na boisku na wysokości około 3700 m. Mówi się tu w językach khowar i shina, a boczne doliny Ishkoman i Yasin leżą daleko od głównych tras. Ghizer pasuje podróżnym, którzy mają czas i lubią długie podróże drogą oraz proste pensjonaty.
Dla trekkerów i wspinaczy: K2, Baltoro, Hushe i Nangma
W Gilgit-Baltistan leży pięć z ośmiotysięczników świata: K2 (8611 m), Nanga Parbat, Gasherbrum I, Broad Peak i Gasherbrum II. Są tu też jedne z najdłuższych lodowców poza obszarami polarnymi: Biafo (około 67 km), Baltoro (około 63 km) i Hispar (około 49 km). Najbardziej znany jest trekking do bazy pod K2 z Askoli (3000 m) w górę lodowca Baltoro do Concordii (4691 m) i bazy pod K2 (5150 m), często z powrotem przez Gondogoro La (5585 m) do Hushe (3150 m). Nasz przewodnik po K2 opisuje każdą trasę, a nasz przewodnik po lodowcu Baltoro i przewodnik po Askole opisują dojście.

Dolina Hushe, punkt wyjścia trekkingów pod Masherbrum i Laila Peak.
Krótsze opcje to trekking doliną Nangma i trekking do bazy pod Laila Peak z Hushe, trekking nad jezioro Rush nad Nagar oraz długi trekking Snow Lake, Biafo i Hispar La. Szeroki przegląd znajdą Państwo w naszych artykułach 10 najlepszych trekkingów w północnym Pakistanie i 10 trekkingów dla początkującychlub w zestawieniu 5 najlepszych szczytów trekkingowych. Nasza przygoda trekkingowa po Gilgit-Baltistan łączy kilka krótszych tras w jedną podróż.
Najlepsza pora na wyjazd do Gilgit-Baltistan
Najlepsza pora na wyjazd do Gilgit-Baltistan to kwiecień–październik: kwiecień na kwitnące drzewa, od czerwca do września na wysokie miejsca, jak Deosai, Fairy Meadows i trekkingi, od maja do października na przełęcz Khunjerab, a październik na jesienne barwy. Zima (od grudnia do lutego) jest zimna, ale piękna w głównych dolinach, podczas gdy wysokie przełęcze i płaskowyże są zamknięte.
Tabela korzysta ze średnich Pakistańskiego Departamentu Meteorologicznego z lat 1961–2009 dla stacji Gilgit (1459 m) i stacji Skardu (2209 m). To wartości z den dolin. Karimabad w Hunzie jest nieco chłodniejszy niż Gilgit, a Deosai, Khunjerab i Fairy Meadows są o wiele zimniejsze o każdej porze roku.
| Miesiąc | Gilgit maks. / min. | Skardu maks. / min. | Czego się spodziewać |
|---|---|---|---|
| Styczeń | 9,6 / -2,7 °C | 3,2 / -8,0 °C | Najzimniejszy miesiąc. Doliny otwarte, wysokie przełęcze zamknięte. Zimowe wydarzenia na zamarzniętych jeziorach. |
| Luty | 12,6 / 0,4 °C | 6,1 / -4,4 °C | Nadal zima. Jasne, zimne dni; niewielu odwiedzających. |
| Marzec | 18,4 / 5,4 °C | 12,4 / 1,5 °C | Kwitnienie zaczyna się w niższych dolinach pod koniec miesiąca. Navroz 21 marca. |
| Kwiecień | 24,2 / 9,2 °C | 18,8 / 6,6 °C | Kwitnące morele i wiśnie w Hunzie, Nagar i Skardu. Ulubiony miesiąc. |
| Maj | 29,0 / 11,8 °C | 23,4 / 9,7 °C | Ciepło, zielone doliny. Wyższe drogi zaczynają się otwierać. |
| Czerwiec | 34,2 / 14,9 °C | 28,7 / 13,4 °C | Początek lata. Festiwal żniw Ginani w Hunzie; polo na Shandur zwykle w czerwcu lub lipcu. |
| Lipiec | 36,2 / 18,2 °C | 31,6 / 16,4 °C | Najgorętszy miesiąc na dnach dolin. Deosai w kwiatach; główny sezon trekkingowy. |
| Sierpień | 35,3 / 17,5 °C | 31,2 / 16,0 °C | Nadal gorąco nisko, chłodno wysoko. Kwiaty na Deosai, Fairy Meadows i trekkingi. |
| Wrzesień | 31,8 / 12,4 °C | 27,2 / 11,4 °C | Ustabilizowana pogoda i czyste widoki. Dobry miesiąc w każdym regionie. |
| Październik | 25,6 / 6,3 °C | 20,4 / 4,3 °C | Jesienne barwy od połowy miesiąca w Hunzie, Nagar i Skardu. Zimne noce. |
| Listopad | 18,4 / 0,4 °C | 13,2 / -1,9 °C | Ostatnie jesienne barwy na początku miesiąca. Obchody 1 listopada w Gilgit. |
| Grudzień | 11,6 / -2,3 °C | 6,5 / -5,6 °C | Wraca zima. Lokalne festiwale zimowe w Bagrote i Shigar. |
Obie stacje są bardzo suche. Gilgit ma średnio tylko około 108 mm deszczu i śniegu rocznie, a Skardu około 173 mm, w większości późną zimą i wiosną. Prawdziwymi ograniczeniami podróży są śnieg na wysokich drogach i letnie osuwiska, a nie deszcz w dolinach.
Wiosna (od marca do maja)
Wiosna to sezon kwitnienia. Najpierw kwitną niższe wsie wokół Gilgit, zwykle pod koniec marca, a Hunza i Skardu na początku lub w połowie kwietnia, zależnie od roku i wysokości wsi. Dni są łagodne, a noce zimne, więc warto zabrać warstwy ubrań. Wiosenny Festiwal Kwitnienia odbywa się w dystryktach w marcu i kwietniu, a Navroz 21 marca obchodzi się w Skardu, w Hunzie i w Ghizer.
Lato (od czerwca do września)
Lato otwiera cały region. Deosai, przełęcz Khunjerab, Fairy Meadows, droga Babusar i trasy trekkingowe są dostępne, a to główny sezon na K2 i Nanga Parbat. W Gilgit i w dolnej dolinie Indusu w środku dnia bywa gorąco, więc warto planować wczesne starty, a popołudnia spędzać wyżej. Festiwale to Ginani, festiwal żniw w Hunzie i Nagar w czerwcu, oraz festiwal polo Shandur, zwykle w czerwcu lub lipcu.
Jesień (październik i listopad)
Jesień to wspaniała pora dla fotografii. Liście topoli, moreli i wiśni stają się żółte, pomarańczowe i czerwone mniej więcej od połowy października do początku listopada w Hunzie, Nagar i Skardu. Niebo jest czyste, a drogi puste. Noce w okolicy Skardu w listopadzie spadają poniżej zera, a Deosai i wysokie przełęcze zamykają się wraz z pierwszym obfitym śniegiem.
Zima (od grudnia do lutego)
Zima jest dla podróżnych, którzy lubią śnieg i ciszę. Gilgit, Hunza i Skardu pozostają otwarte, z zamarzniętymi jeziorami, wydarzeniami na lodzie i Sevendays Winter Feast organizowanym przez wydział turystyki. Deosai, Babusar i Shandur są zamknięte, a loty częściej odwołuje pogoda. Przeczytajcie Państwo nasz przewodnik po zimie w Pakistanie , aby dowiedzieć się, co jest otwarte, a co nie.
Daty festiwali zmieniają się co roku. Wydział turystyki Gilgit-Baltistan ustala dokładne terminy wydarzeń takich jak festiwal polo Shandur, Ginani i festiwal wiosennego kwitnienia, więc sprawdźcie je Państwo przed ustaleniem planów. Trekkerzy powinni pamiętać, że ta sekcja dotyczy zwiedzania; najlepsze miesiące na każdy trekking są w naszym przewodniku po najlepszych trekkingach.
Ile dni potrzeba?
Na pierwszą wizytę w Hunzie lub Skardu warto zaplanować 7 do 8 dni, na dodanie Fairy Meadows lub całego Karakoram Highway 10 do 12 dni, a na obejrzenie kilku regionów w spokojnym tempie dwa tygodnie lub więcej. Jeśli mają Państwo tylko pięć dni, najlepiej polecieć do Skardu i zostać w Baltistanie. Poniższe przykładowe plany liczone są z Islamabadu i z powrotem.
5 dni: Skardu samolotem
Z Islamabadu do Skardu lecą Państwo pierwszego dnia i oglądają jeziora Kachura. Dzień 2 spędzają Państwo w Shigar i na zimnej pustyni Sarfaranga, dzień 3 w Khaplu, a dzień 4 na Deosai latem lub przy wodospadzie Manthokha w innych porach roku. Dnia 5 wracają Państwo samolotem. Ponieważ loty zależą od pogody, warto dodać zapasowy dzień, jeśli mają Państwo połączenie międzynarodowe. Nasza 5-dniowa wycieczka do Skardu samolotem z Islamabadu realizuje ten plan, a odpowiednie wersje istnieją z Lahore i z Karaczi.
7–8 dni: Hunza albo Skardu i Hunza
Mając tydzień, można przejechać Karakoram Highway do Hunzy, z noclegiem w Chilas lub Gilgit po drodze, a potem spędzić trzy lub cztery noce w okolicy Karimabadu, jeziora Attabad i Passu, zanim wróci się samochodem lub samolotem. To nasza 8-dniowa wycieczka do Hunzy. Jeśli wolą Państwo zobaczyć obie główne doliny, warto polecieć do Skardu i pojechać dalej do Hunzy, jak w naszej 8-dniowej wycieczce Skardu i Hunza, która zaczyna się w Skardu, a kończy na lotnisku w Gilgit.
10–12 dni: dodatkowo Fairy Meadows lub przełęcz Khunjerab
Dziesięć dni pozwala dodać dwie noce w Fairy Meadows do którejś z dolin: polecamy naszą 10-dniową wycieczkę Fairy Meadows i Hunza lub 10-dniową wycieczkę Fairy Meadows i Skardu. Przy dwunastu dniach można pokonać całą Karakoram Highway z Islamabadu do przełęczy Khunjerab, z Fairy Meadows i Hunzą po drodze, jak w naszej 12-dniowej wycieczce Karakoram Highway. Latem 10-dniowa pętla może też połączyć Skardu, Deosai, Astore i Hunzę. Nasza grupowa wycieczka po północnym Pakistanie łączy Naran, Hunzę i Skardu w 10 dni.
14 dni lub więcej: kilka regionów albo trekking
Dwa tygodnie pozwalają zwolnić tempo i dodać Ghizer, przełęcz Shandur, Naltar lub Astore. Nasza 15-dniowa wycieczka Hindukusz, Pamir i Karakorum prowadzi z Chitral przez Shandur do Gilgit, Hunzy i Skardu. Piechurzy mogą wybrać 15-dniową przygodę trekkingową po Gilgit-Baltistan, a trekking do bazy pod K2 trwa 21 dni z Islamabadu. Aby zobaczyć wszystkie trasy obok siebie, porównajcie Państwo wszystkie nasze wyjazdy do Gilgit-Baltistan.
Niezależnie od długości, nie należy planować zbyt ciasno. Górskie drogi są wolne, a osuwisko lub odwołany lot mogą kosztować jeden dzień.
Jak dojechać do Gilgit-Baltistan
Z Islamabadu do Gilgit lub Skardu można polecieć w około godzinę (jeśli pozwoli pogoda) albo pojechać Karakoram Highway z Islamabadu do Gilgit w około dwa dni. Wiele osób leci w jedną stronę, a wraca drogą lądową, dzięki czemu widzi trasę bez spędzania każdego dnia w samochodzie.
Samolotem: loty z Islamabadu do Gilgit i Skardu
W Gilgit-Baltistan są dwa lotniska: Gilgit, tuż na wschód od miasta, i Skardu International, około 9 km od Skardu. Z Islamabadu odbywają się codzienne loty (jeśli pozwoli pogoda), trwające mniej więcej od godziny do godziny i kwadransa nad górami. Widoki na góry w jasny dzień są wspaniałe, ale gdy chmury osiadają na szczytach, loty bywają opóźniane lub odwoływane. Przed lotem międzynarodowym warto zostawić na końcu pobytu dzień zapasowy i mieć plan podróży drogą lądową na wszelki wypadek. Sezonowe loty bezpośrednie do Skardu z Lahore i Karaczi odbywały się w ostatnich latach latem.
Drogą: Karakoram Highway i trasa przez Babusar
Karakoram Highway (N-35) to całoroczna droga z Islamabadu do Gilgit przez Besham i Chilas. Ma około 588 km i zajmuje od 14 do 18 godzin jazdy, więc zwykle pokonuje się ją w dwa dni z noclegiem w Chilas lub Besham. Mniej więcej od końca maja lub czerwca do listopada, zależnie od śniegu, istnieje krótsza trasa letnia przez dolinę Kaghan, Naran i przełęcz Babusar (4170 m) do Chilas, około 480 km w 12 do 14 godzin.
W regionie z Gilgit do Karimabadu w Hunzie jedzie się 2 do 3 godzin, a z Gilgit do Skardu drogą S-1 wzdłuż Indusu około 5 do 6 godzin. Dokładne odległości, stan dróg w poszczególnych porach roku i trasę przez Deosai opisuje nasz przewodnik po drodze ze Skardu do Hunzy. Codzienne autobusy kursują z Rawalpindi i Islamabadu do Gilgit i innych miast; obsługują je NATCO (Northern Areas Transport Corporation) i prywatne firmy.
Z Chin przez przełęcz Khunjerab
Podróżni przybywający lądem z Xinjiangu wjeżdżają do Gilgit-Baltistan przez przełęcz Khunjerab, a następnie zjeżdżają przez Sost do Hunzy. Zimą śnieg może zamknąć przełęcz. Wizę do Pakistanu należy załatwić przed podróżą, a aktualne wymogi sprawdzić w oficjalnym Pakistan Online Visa System.
Poruszanie się po regionie
Praktyczny sposób poruszania się po Gilgit-Baltistan to prywatny samochód z lokalnym kierowcą oraz lokalne jeepy na trudne trasy, takie jak Fairy Meadows, Deosai i Naltar. Autobusy łączą główne miasta, ale nie atrakcje, a rozkłady bywają luźne.
- Samochód z kierowcą: najbardziej elastyczny wybór. Kierowcy znają drogi, pogodę i miejsca, gdzie warto zatrzymać się na herbatę i zdjęcia. Górskie drogi są wąskie, więc lokalny kierowca jest wart więcej niż większy samochód.
- Jeepy: ostatni odcinek do Fairy Meadows (od mostu Raikot do Tato), płaskowyż Deosai, Naltar i droga do Askoli to trasy dla jeepów. Lokalni kierowcy jeepów jeżdżą tymi trasami codziennie.
- Autobusy i wspólne vany: NATCO i prywatne firmy kursują między Islamabadem, Gilgit, Hunzą i Skardu. Są tanie, ale wolne, a do większości atrakcji i tak potrzebna jest taksówka lub jeep.
- Samodzielna jazda: możliwa na głównych drogach, ale osuwiska, ślepe zakręty i luźny żwir czynią ją męczącą. Większość odwiedzających jest zadowolona bardziej z kierowcy.
Należy zostawić więcej czasu, niż sugeruje mapa: przejazd z Gilgit do Karimabadu wygląda na mapie krótko, ale zajmuje 2 do 3 godzin, a trasy dla jeepów są jeszcze wolniejsze. Roboty drogowe, zwierzęta gospodarskie i postoje na zdjęcia sumują się.
Wiza, rejestracja i zezwolenia
Wszystkie rodzaje wiz, dokumenty, zezwolenia i tabelę, które miejsca wymagają której wizy, znajdą Państwo w naszym przewodniku po wizie do Pakistanu.
Większość zagranicznych odwiedzających potrzebuje wizy do Pakistanu, o którą wnioskuje się online w oficjalnym Pakistan Online Visa System; niektóre obszary i wszystkie trekkingi w strefach z ograniczeniami wymagają też zezwolenia załatwianego przez licencjonowanego organizatora. Przed rezerwacją należy sprawdzić poniższe oficjalne źródła, bo przepisy mogą się zmieniać.
- Wiza turystyczna: należy złożyć wniosek online w systemie Pakistan Online Visa System. Wiza turystyczna jest jednokrotnego wjazdu na okres do 3 miesięcy. Aktualne dokumenty i czasy rozpatrywania wniosków należy sprawdzić na tej stronie przed rezerwacją lotów.
- Trekking i alpinizm: trekkingi w strefach z ograniczeniami, takie jak Baltoro, wymagają wizy „Mountaineering & Trekking” (kategoria Trekking) oraz zezwolenia załatwianego przez licencjonowanego organizatora zarejestrowanego w Department of Tourist Services. W tych rejonach wymagani są licencjonowani przewodnicy i tragarze.
- Parki narodowe: parki narodowe takie jak Deosai i Khunjerab wymagają zezwolenia Departamentu Dzikiej Przyrody (Wildlife Department).
- Fotografowanie: wydział turystyki prosi odwiedzających, by nie fotografowali obiektów wojskowych ani obszarów przygranicznych z ograniczonym dostępem.
Oficjalne informacje o podróżowaniu po regionie publikuje wydział turystyki Gilgit-Baltistan. Ogólne informacje o planowaniu podróży do Pakistanu, takie jak karta SIM, pieniądze i co spakować, znajdą Państwo w naszym przewodniku po planowaniu podróży do Pakistanu.
Ludzie, języki i kultura
Gilgit-Baltistan zamieszkuje kilka ludów z własnymi językami: najczęściej używane są balti i shina, następnie burushaski, a na północy i zachodzie wakhi i khowar. Urdu rozumieją niemal wszędzie, a wielu młodszych ludzi dobrze mówi po angielsku.
Balti używa się w Baltistanie (Skardu, Shigar, Ghanche i Kharmang). Shina używa się w Gilgit, Diamer, Astore i częściach Hunzy oraz Nagar. Burushaski używa się w środkowej Hunzie, Nagar i Yasin. Wakhi to język Gojal (Górnej Hunzy) i Ishkoman, a khowar używa się w Ghizer. Niemal wszyscy są muzułmanami, ze społeczności szyickich, sunnickich, ismailickich i noorbakhshi, a każda dolina ma własne zwyczaje.

Tradycyjny dom w Karimabadzie, zbudowany z kamienia i drewna.
Historia jest wszędzie, jeśli się dobrze przyjrzeć. Ponad 50 000 petroglifów i inskrypcji wzdłuż Karakoram Highway między Hunzą a Shatial, niektóre sprzed tysięcy lat, w tym Święta Skała Hunzy koło Ganish i rzeźby w Chilas. Islam dotarł do regionu w XIV wieku. Doliny przez stulecia rządzili lokalni Mirowie i Radżowie, dlatego w Hunzie, Nagar, Shigar, Khaplu i Skardu są forty i pałace. W 1972 roku agencje Gilgit i Baltistan połączono jako Northern Areas, a w 2009 roku region przyjął nazwę Gilgit-Baltistan.
Polo to lokalny sport, uprawiany w niemal każdej dużej dolinie, a upowszechnienie go przypisuje się władcy Baltistanu z początku XVII wieku, Ali Sherowi Khanowi Anchanowi. Mecz w Shandur, Gilgit lub Skardu jest szybki, głośny i świetnie się go ogląda.
Co warto spróbować
- Chapshoro: płaski chleb nadziewany mielonym mięsem i cebulą, ulubiony w Hunzie.
- Diram fitti: słodkawy chleb z Hunzy z kiełkującej pszenicy, podawany z olejem morelowym lub masłem.
- Morele: jedzone świeże latem i suszone przez cały rok; w 2020 roku w Gilgit-Baltistan zebrano ich ponad 61 000 ton.
- Herbata z masłem: słona herbata z masłem, pita w Baltistanie i Hunzie.
Etykieta
Ludzie w całym regionie są serdeczni i gościnni i mogą Państwa zaprosić na herbatę. Ubierać się należy skromnie: długie spodnie lub spódnice i zakryte ramiona dla wszystkich, a chusta przydaje się kobietom we wsiach i meczetach. Przed wejściem do meczetu lub domu zdejmuje się buty. Zawsze należy zapytać o zgodę, zanim sfotografuje się ludzi, a szczególnie kobiety; zwykle wystarczy uśmiech i gest z aparatem.
Gdzie nocować
Na Hunzę najlepiej w Karimabadzie lub Aliabadzie, w Baltistanie w Skardu albo nad pobliskimi jeziorami, a w Gilgit lub Chilas w drodze. W regionie są hotele, rodzinne pensjonaty i proste schroniska, a biwakowanie jest częścią każdego trekkingu.
- Hunza: Karimabad ma największy wybór i najlepsze widoki na forty i Rakaposhi. Gulmit i Passu mają spokojniejsze pensjonaty w pobliżu lodowców.
- Skardu: hotele w mieście są wygodne dla lotów i bazaru; miejsca nad jeziorami Kachura oraz w Shigar i Khaplu są cichsze, a niektóre mieszczą się w odnowionych zabytkowych budynkach.
- Gilgit i Chilas: przydatne noclegi na Karakoram Highway między Islamabadem a Hunzą lub Skardu.
- Fairy Meadows i Astore: proste schroniska i pola namiotowe; należy liczyć się z podstawowymi pokojami, wspólnymi łazienkami i zimnymi nocami.
- Ghizer i boczne doliny: małe pensjonaty z prostymi pokojami; latem warto rezerwować z wyprzedzeniem.
W czerwcu, lipcu i sierpniu oraz w tygodniach kwitnienia i jesieni najlepiej położone pokoje w Karimabadzie i Skardu zapełniają się wcześnie, więc rezerwować należy z dużym wyprzedzeniem. Ogrzewanie bywa różne, więc warto o nie zapytać, jeśli podróżują Państwo wiosną, jesienią lub zimą.
Praktyczne wskazówki
Warto aklimatyzować się powoli, zostawić zapasowy dzień na drogi i loty, zabrać gotówkę i spakować się na duże wahania temperatury.
Podstawy wysokości
Większość miast leży poniżej 2500 m, ale wycieczki jednodniowe prowadzą znacznie wyżej: Deosai ma około 4100 m, a przełęcz Khunjerab 4693 m, a oba miejsca osiąga się samochodem w kilka godzin z miast na wysokości około 2200 do 2450 m. Choroba wysokościowa może zacząć się powyżej około 2500 m. Objawy to ból głowy, nudności, zmęczenie, zawroty głowy i słaby sen. Na wysokich wycieczkach jednodniowych należy iść powoli, pić wodę i wracać w dół na nocleg. Podczas trekkingu zwykle zaleca się, by powyżej 3000 m nie zwiększać wysokości noclegu o więcej niż około 500 m na dobę, z dniem odpoczynku co trzy do czterech dni. To informacja ogólna, nie porada medyczna; w razie obaw o zdrowie należy porozmawiać z lekarzem. Trekkerzy znajdą zezwolenia, przewodników i ratownictwo górskie wyjaśnione w naszym przewodniku Zanim wyruszysz na trekking w Pakistanie .
Drogi, osuwiska i zapasowe dni
W lipcu i sierpniu deszcze monsunowe dalej na południu i topniejący śnieg mogą powodować osuwiska, które zamykają drogi na godziny lub dni. Plan powinien mieć na to miejsce. Należy zostawić jeden zapasowy dzień w każdej podróży trwającej tydzień lub dłużej i nie rezerwować lotu międzynarodowego na dzień opuszczenia gór.
Pieniądze i bankomaty
Należy zabrać rupie pakistańskie w gotówce; karty kredytowe nie są w regionie powszechnie akceptowane. Bankomaty są w Gilgit, Aliabad, Karimabad i Skardu, ale mogą nie mieć gotówki lub nie działać, a poza głównymi miastami jest ich niewiele lub wcale. Należy mieć dość pieniędzy na posiłki, bilety wstępu, opłaty parkowe, napiwki i małe sklepy.
Zasięg i prąd
Internet mobilny działa w Gilgit, Hunzie i Skardu, z 4G w głównych miastach; między miastami zasięg pojawia się i znika. Jest słaby lub nie ma go wcale w bocznych dolinach, w pobliżu przełęczy Khunjerab i na trasach trekkingowych. Gilgit-Baltistan nie jest podłączony do krajowej sieci energetycznej i opiera się na hydroenergetyce, więc należy spodziewać się przerw w dostawie prądu, zwłaszcza zimą. Wiele hoteli ma generator lub zasilanie słoneczne, ale warto zapytać przed rezerwacją. Warto zabrać powerbank.
Co spakować w zależności od pory roku
- Wiosna i jesień: warstwy ubrań. Dni w dolinach mają około 13 do 25 °C, ale noce są bliskie zera lub poniżej, zwłaszcza w Skardu.
- Lato: lekkie ubrania na upał w dolinach oraz ciepła kurtka, czapka i rękawiczki na Khunjerab, Deosai i Fairy Meadows. Ochrona przed słońcem ma znaczenie na wysokości.
- Zima: pełne ubranie zimowe. Średnie styczniowe minima w Skardu to około -8 °C.
- Przez cały rok: krem z filtrem, okulary przeciwsłoneczne, solidne buty, mała apteczka, bidon i skromne ubranie.
Pomoc w drodze
Policja turystyczna Gilgit-Baltistan pomaga odwiedzającym w kwestii wskazówek dojazdu i innych problemów: w regionie należy wybrać 1422, a spoza regionu 05811-930055. Numer warto zapisać w telefonie przed wyjazdem.
Hunza czy Skardu na pierwszą wizytę?
Hunza to wybór dla życia wsi, fortów i widoków na ogromne szczyty z drogi; Skardu dla jezior, pustyń, Deosai i bramy do K2. Oba miejsca są piękne, a mając 8 dni lub więcej, można zobaczyć oba.
| Hunza | Skardu | |
|---|---|---|
| Dojazd | Lot do Gilgit, potem 2–3 godziny drogą; albo dwa dni drogą z Islamabadu | Lot do Skardu; albo długi dzień drogi z Gilgit |
| Wysokość głównego miasta | Karimabad około 2450 m | Skardu 2230 m |
| Najważniejsze atrakcje | Forty Baltit i Altit, Eagle's Nest, jezioro Attabad, Passu Cones, przełęcz Khunjerab | Jeziora Kachura, fort Shigar, zimna pustynia Sarfaranga, Khaplu, Deosai |
| Charakter | Tarasowe wsie blisko siebie wokół Karimabadu | Szeroka, otwarta dolina, spokojniejsze wsie rozrzucone daleko od siebie |
| Najlepszy dla | Pierwszych wizyt, kwitnienia i jesiennych barw, rodzin | Krótkich wizyt z dojazdem samolotem, lata na Deosai, trekkerów |
| Więcej | Przewodnik po dolinie Hunza | Miejsca do odwiedzenia w Skardu |
Połączenie obu zajmuje dzień drogi przez Gilgit albo latem dłuższą trasę przez Deosai i Astore, zwykle z noclegiem w Astore po drodze. Nasz przewodnik ze Skardu do Hunzy wyjaśnia obie trasy.
Zaplanuj wizytę z nami
Chogori Adventure to licencjonowany organizator w Gilgit-Baltistan, założony w Skardu w 2015 roku, z własnym lokalnym zespołem w Skardu i Islamabadzie. Mamy licencję turystyczną Gilgit-Baltistan DTS-GB-055, jesteśmy członkiem Pakistan Association of Tour Operators i zaopiekowaliśmy się ponad 3000 gośćmi podczas ponad 500 wyjazdów.
Możemy zorganizować prywatne podróże na większości tras z tego przewodnika, dostosować je do Państwa terminów i tempa oraz zająć się zezwoleniami i transportem. Aby zobaczyć trasy obok siebie, porównajcie nasze wyjazdy do Gilgit-Baltistanlub skontaktujcie się z nami , podając terminy i miejsca, które chcieliby Państwo zobaczyć.
Najczęściej zadawane pytania
Który miesiąc jest najlepszy na wyjazd do Gilgit-Baltistan?
Kwiecień–październik. Kwiecień jest najlepszy na kwitnące drzewa, od czerwca do września na Deosai, Fairy Meadows i trekkingi, od maja do października na przełęcz Khunjerab, a od połowy października do początku listopada na jesienne barwy. Wrzesień to dobry miesiąc pod każdym względem.
Ile dni potrzeba na Gilgit-Baltistan?
Siedem do ośmiu dni na Hunzę lub na Skardu i Hunzę, 10 do 12 dni, by dodać Fairy Meadows lub przełęcz Khunjerab, i pięć dni, jeśli leci się do Skardu i zostaje tam. Warto dodać zapasowy dzień na pogodę.
Czy cudzoziemcy mogą odwiedzać Gilgit-Baltistan?
Tak. Zagraniczni odwiedzający potrzebują wizy do Pakistanu z oficjalnego Pakistan Online Visa System. Niektóre obszary i wszystkie trekkingi w strefach z ograniczeniami wymagają zezwolenia załatwianego przez licencjonowanego organizatora. Informacje dla odwiedzających publikuje wydział turystyki Gilgit-Baltistan.
Z czego słynie Gilgit-Baltistan?
Z gór: K2 i czterech kolejnych szczytów powyżej 8000 m, ogromnych lodowców takich jak Baltoro oraz Karakoram Highway. Znany jest też z doliny Hunza, Skardu, Deosai, Fairy Meadows, moreli i polo.
Jakie jest najpiękniejsze miejsce w Gilgit-Baltistan?
Każdy ma swoje ulubione. Nasze to Fairy Meadows o zachodzie słońca pod Nanga Parbat, Karimabad w kwiatach lub jesienią, jezioro Attabad, równiny Deosai w lipcu i Concordia w sercu Karakorum.
Ile kosztuje wyjazd do Gilgit-Baltistan?
To zależy od długości, pory roku i tego, czy podróżują Państwo prywatnie. Orientacyjnie nasza wycieczka do Skardu samolotem z Islamabadu (5 dni) kosztuje od 300 USD za osobę, nasza wycieczka do Hunzy (8 dni) od 1000 USD, a nasza wycieczka Karakoram Highway (12 dni) od 1600 USD. Zapraszamy do porównania naszych wyjazdów do Gilgit-Baltistan , aby zobaczyć wszystkie trasy.
Czy przełęcz Khunjerab jest otwarta zimą?
Niekoniecznie. Zimą śnieg może zamykać drogę na kilka dni z rzędu, a zimno na wysokości 4693 m jest dotkliwe, więc większość odwiedzających jedzie między majem a październikiem.
Jak dostać się z Islamabadu do Gilgit?
Samolotem w około godzinę i kwadrans, z codziennymi lotami z Islamabadu (jeśli pozwoli pogoda), albo drogą Karakoram Highway w 14 do 18 godzin jazdy, zwykle w dwa dni. Latem krótsza jest trasa przez Babusar.
Jakimi językami mówi się w Gilgit-Baltistan?
Najczęściej używa się balti i shina, następnie burushaski; wakhi i khowar na północy i zachodzie. Urdu rozumieją niemal wszędzie, a wielu młodych ludzi mówi po angielsku.
Czy Hunza leży w Gilgit-Baltistan?
Tak, Hunza jest dystryktem Gilgit-Baltistan, 2 do 3 godzin drogi na północ od Gilgit. Więcej informacji zawiera nasz przewodnik po dolinie Hunza.
Czym są północne obszary Pakistanu?
To dawna nazwa Gilgit-Baltistan, używana od 1972 do 2009 roku. Mówi się też „północny Pakistan” luźniej, włączając dolinę Kaghan, Swat i Chitral.
Który miesiąc jest najlepszy na wyjazd do Hunzy?
Kwiecień na kwitnące drzewa i połowa października do początku listopada na jesienne barwy; od czerwca do września na Khunjerab i wysokie doliny. Więcej informacji zawiera nasz przewodnik po dolinie Hunza.
Jaka jest stolica Gilgit-Baltistan?
Gilgit, na wysokości około 1500 m nad rzeką Gilgit. To największe miasto i węzeł Karakoram Highway, z lotniskiem i codziennymi autobusami do Islamabadu.
Czy można odwiedzić Gilgit-Baltistan zimą?
Tak. Gilgit, Hunza i Skardu pozostają otwarte, ze śniegiem, zamarzniętymi jeziorami i bardzo niewielką liczbą odwiedzających, podczas gdy Deosai, Babusar i Shandur są zamknięte. Więcej informacji zawiera nasz przewodnik po zimie w Pakistanie.
O autorze
Imtiyaz Ahmed Shigri założył Chogori Adventure w Skardu w 2015 roku. Nasi przewodnicy są miejscowi, mają państwowe licencje, mówią po angielsku, a większość z nich przeszła szkolenie z pierwszej pomocy. Mamy licencję Department of Tourist Services (numer licencji 2494) oraz wydziału turystyki Gilgit-Baltistan (licencja DTS-GB-055) i jesteśmy członkiem Pakistan Association of Tour Operators, z biurami w Skardu i Islamabadzie.
Oceniony na 4,9 na 5 w 47 opiniach w Google (listopad 2026). Przeczytaj nasze opinie w Google






